Pierwsze płyty z muzyką bluesową ukazały się w 1920 roku - były to nagrania Mamie Smith. Następne płyty nagrywali Big Bill Broonzy, Ślepy John Estes, Big Joe Williams. Z biegiem lat blues stawał się formą muzyki skomercjalizowanej - w odróżnieniu od pierwszych bluesów, które komponowane były na poczekaniu przez samego wykonawcę. Późniejsze bluesy, z pierwszego i drugiego dziesięciolecia XX wieku komponowane były i zapisywane w nutach przez takich muzyków jak: William Christopher Handy, Clarence Williams, Kid Ory czy King Oliver. Blues wchodził coraz częściej do repertuaru zespołu jazzowego, a coraz mniej było typowych pieśniarzy bluesowych, wykonujących bluesy jedynie przy akompaniamencie swojego instrumentu. Do tych nielicznych zaliczyć można: Kokomo Arnolda (gitara), Muddy Wa-tersa (gitara), Sonny Boy Williamsona (harmonijka ustna), Johna Lee Hookera (gitara). Nie można mówić - w odróżnieniu od innych kierunków muzyki jazzowej czy rozrywkowej - o okresach renesansu bluesa, istniał on bowiem zawsze, towarzysząc równolegle zmieniającym się modom i kierunkom. Oczywiście nie zawsze był to taki sam blues w czystej i nieskażonej formie, jaki towarzyszył Murzynom na plantacjach bawełny - raz była to muzyka bardziej skomercjalizowana, raz bardziej zbliżona do tradycji, raz okres zainteresowania przeżywał blues wiejski (czyli bliższy swej formie naturalnej), innym razem miejski, czyli bardziej stylizowany.
zasponsoruje studentkę | Super Mario Bros | Okna pcv Kraków
|